Ιστορική Αναδρομή

Αικατερίνη Βαρελά
     Αικατερίνη Βαρελά 
         Η τρομοκρατία των Βουλγάρων στη Μακεδονία και ιδιαίτερα στην πόλη των Γιαννιτσών δεν σταματά με την επανάσταση των Νεότουρκων του Κεμάλ το 1908. Στις 2 Αυγούστου του 1903, με την επανάσταση του ΗΛΙΝΤΕΝ οι κάτοικοι της περιοχής θα θυμούνται αυτήν την ημερομηνία για πάρα πολλά χρόνια, επειδή είναι συνυφασμένη με πράξεις βίας, εμπρησμούς και σφαγές με σκοπό τον βίαιο εκβουλγαρισμό της περιοχής.
     Το ξύπνημα των Ελλήνων της Μακεδονίας άρχισε σχετικά αργά ήταν στην ουσία μια απελπισμένη πράξη άμυνας για την επιβίωσή τους και για την διατήρηση της εθνικής τους υπόστασης. Δεν άργησε όμως να δοθεί η απάντηση. Ένα σύνθημα κυκλοφόρησε μυστικά παντού. Στο σύνθημα προσχώρησε με όλες τις δυνάμεις και η Αικατερίνη Βαρελά, το γένος Πάνου, σύζυγος Χρήστου Βαρελά, παρά τις πολύχρονες πιέσεις, απειλές, εκφοβισμούς από την οργανωμένη Βουλγαρική προπαγάνδα που οργίαζε στην περιοχή των Γιαννιτσών την εποχή εκείνη. Η Αικατερίνη Βαρελά συνέχιζε να στέλνει τα δύο παιδιά της Μιχαήλ και Ελισάβετ στο Διδασκαλείο και Παρθεναγωγείο Θεσσαλονίκης, που διατηρούσε η Ελληνική Κοινότητα εκεί στο τέλος του 1900 με σκοπό τα παιδιά τους να έχουν κύριο μέλημα να κρατήσουν και να στηρίξουν τα ελληνικά ιδεώδη και να διατηρήσουν τις ελληνικές παραδόσεις. Αποτέλεσμα της ηρωικής της αυτής προσπάθειας ήταν την εποχή του Βουλγαρικού κομιτάτου της περιοχής που το αποτελούσαν ο Χρίστο Ταταρτσέφ, ο Ντάμε Γκούεφ και τον Δημητρώφ, να σφαγιασθεί στο κατώφλι του σπιτιού της με τσεκούρι τον Αύγουστο του 1904.
    Λίγο αργότερα τα παιδιά της Μιχάλης και Ελισάβετ Βαρελά προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον Μακεδονικό αγώνα με διπλή ιδιότητα των δασκάλων και αγωνιστών. Αρχίζουν να διδάσκουν ο μεν Μιχάλης Βαρελάς στην περιοχή των Γιαννιτσών μέχρι το 1935 και η Ελισάβετ στα σχολεία της Θεσσαλονίκης και στο Παπάφειο Ορφανοτροφείο μέχρι και το 1940.
Αικατερίνη Βαρελά (1866 - 1904)
Μιχάλης Βαρελάς, δάσκαλος (1866 - 1935)
Ελισάβετ Βαρελά, δασκάλα (1890 - 1972)
 
 

Πρόσθετες πληροφορίες